شب است و ماه می رقصد ،

ستاره نقره می پاشد ،

نسیم ، پونه و عطر شقایق ها

ز لبهای زنبق های وحشی

بوسه می چینند ...

و من تنهای تنهایم در این ...

تاریکی شب !!!

و بهترین ها رو برای بهترینم آرزو می کنم

بهترین من

نیمه شب ، با چشمهای روشن

کنار " خاطره " قدم می زنم

عطر زنبق پیچیده توی اتاقم

نفسی توی سینه ام حبس شده

و من خیال ندارم که رهاش کنم

...

مادرم من رو که دید ، پرسید واسه ناهار ماهی می خوری؟

دیدم که باورش نشده اون چیزی رو که می بینه

خنده ام گرفت

گفتم از بس بی حوصله ام ، اومدم ماهی بخورم

...

صدای یه خواننده ای پیچیده تو اتاقم ،  فقط واسه اینکه سکوتی در کار نباشه

تا حالا بهش گوش نکرده بودم ، چون دوست نداشتم و ندارم

 اما نمی خوام صدای آشنا به گوشم برسه

...

می خوام عادت کنم به غیر عادی بودن

خودم رو رها کنم به حال خودم

یه مدتیه که فکر میکنم حالم خوبه ،

آروم شدم .

غم هست ، خیلی بیشتر از قبل هم هست ،

اما من شادم ،

پا به پای روزگار پیش میرم ...

گاهی فکر میکنم که دارم سر میرم !

امروز به سرم زد که نکنه عاشق خودم شدم .

تولدم بود ، دو بار در یک هفته !

یه دل سیر خندیدم و

گلایه کردم از هدیه ها .

پرسید که دلت چی می خواست ؟

یکی دو تا جواب دادم ، اما به دل خودم هم ننشست شاید ،

اصل قضیه یه چیز دیگه بود ...

شوقی به دلم افتاده که من هم به راه افتادم کم کم .

.

.

.

در دل آتش غم رخت تا که خانه کرد ...

چندین وقت پیش تولدم بود ، اما تولدی در کار نبود !

دلم گرفت یه خرده ،

دلم واسه دوستام تنگ شد ،

بودن و نبودن ،

اما من به خودم دلداری دادم که خوش باش ،

خوش باش که هنوزم دلتنگ میشی ...

آخر شب دیگه لبخندی به لب نبود که اومدن .

بهشون گفتم که ترسیدم .

" گذشته " رو ببخش!

رهاش کن به حال خودش ،

گناه داره طفلک ...

دلم

فراموشی می خواد ...

این روزا ،

وقتی که تنها قدم میزنم و با خودم حرف ،

وقتی که شروع می کنم به خندیدن ،

و به نظرم می آد که در نظر مردم یه دیوونه م...

سرشار از غرور می شم!